همیشه ماندگار
ای همیشه ماندگار ، از لحظه آمدنت
امیدی ست از جنس نور ، شوری ست از ایمان
دوست گمگشتگی ها ، مرهم بی قراری ها
شاید شریک فردا باشی
به ازای هر قدمی گلباران باید باشد
باری هر لحظه ات....
لحظات سبز دعا
دل سپردن و شاید وقت اجابت
همه خویش را در سبدی از صداقت ، خواست و توکل در پیش روی
همه آرزو را ، قماری خواهم نمود و تاوانش هستی من
تاس شانس باشد ، هستی من و آغوش تو
بستری از مهربانی ، دلدادگی
وحدتی تا آغاز سفر ، عشقی از جنس باور
سرت سبز ، دلت سرشار . . . . . . . ای همیشه ماندگار....v
سرزمین مادری مهد آن یار دلجویی ست که قرن ها قبل از آمدنم گمشده راهم بوده و خواهیم سپرد جان در جوار شیرینش.
چه مقدار خون در عدم خورده باشم
که بر خاکم آیی و من مرده باشم